Flitsend door het leven

foto door Lusi op RGBStock.
Geschreven door Wim van Dinten

“Het lukt me niet meer rustig boeken te lezen. Geen idee hoe dat komt.

Tot voor kort verslond ik er wekelijks één. Ik hoop dat het terugkomt want ik word oppervlakkiger,” aldus een bijna 60-jarige.

“Zouden het de omstandigheden zijn?”, vroeg ik hem. Onlangs las ik op Kaap-Verdië 5 boeken in 12 dagen waarbij Why zebra’s don’t get ulcers me 6 dagen bezighield. Mijn mobiel stond uit, alles ging in sloffend tempo. Thuis gaat de mobiel, de tv, de Ipad aan; je whatsappt, mensen komen langs. 20 jaar geleden ging ik eens na om de hoeveel tijd ik onderbroken werd: gemiddeld elk half uur. Ik vermoed dat het nu elk kwartier is. Om iets te doen dat concentratie vraagt zoek ik geschikte omstandigheden – een mooie en noodzakelijke vorm van zelfreferentialiteit.

Hij keek me aan: “Dat vraagt discipline. Ik vraag me af of ik dat opbreng. Het is vast een lelijke vorm van zelfreferentialiteit?”

 

 

 

 

Laat een reactie achter