Catalaanse stemmen (2)

referendum catalonië
djedj op pixabay
Geschreven door Imelda Schouten

“Ik ben er om het recht te dienen”,

sprak de Spaanse minister-president Rajoy na het referendum in Catalonië.

Veel Europese leiders kozen ook de argumentatie van het recht: Catalonië overtrad de regels. Politie-optreden mag ingezet worden als dat de rechtsstaat beschermt. Ook de Spaanse koning sprak: “De regering heeft de plicht de wet te handhaven.”

Al die taal is bureaucratisch van aard: iedere goed functionerende democratie heeft een overheid die zich aan regels houdt en daarin betrouwbaar is voor burgers. Maar de houding van al die politici vertoont kenmerken van de autoritaire heerser. Die de wet gebruikt om aan de macht te blijven en te doen zoals h/zij zelf wil.

Volgens mij is dat wat veel Catalanen, Brexit-stemmers, Basken, Friezen, naamloze Europeanen zat zijn: volksvertegenwoordigers die zichzelf niet zien als uitvoerders van opdrachten van het soevereine volk, maar die de wet als wapen gebruiken.

Wat heb je aan een rechtsstaat en politici die zeggen haar te dienen, als die haar burgers niet horen en niet beschermen?

Nieuwe #Aardnootjes verschijnen ook via Twitter.

2 reacties

  • Ik ben het hier wel mee eens, maar vergeet ook niet dat deze wet samen met de Catalanen is opgezet. Het gaat hier nl om een bottom-up wetgeving. Nu zijn er veel Spanjaarden boos dat enkele Catalanen die wet juist proberen te omzeilen. De “Spanjaard” voelt zich (ook) verraden.
    Maar inderdaad, de regering vervalt in autoritair gedrag.

  • Dag Lesley,

    Dank voor je reactie. Het gaat inderdaad zoals jij zegt.
    Het ingewikkelde met wetgeving is wat je ook in Nederland en andere Europese landen ziet, dat er alleen rationele en zelfreferentiële betekenisgeving in doorklinkt: ‘we hebben het zo afgesproken’. Alsof het daarmee in steen gehouwen is en de inhoud voor altijd vaststaat. Dan wordt wet een wapen.
    Juist de externe vormen – sociaal en evolutionair – worden niet in wetgeving geraakt. Kunnen er niet in geraakt worden. Terwijl mijn beeld is dat het voor veel Catalanen nadrukkelijk om die vormen draait, en ze dat slecht onder woorden kunnen brengen. Helemaal om aan te kaarten bij een centrale regering die alleen maar rationele en zelfreferentiële betekenisgeving in haar oriëntatie lijkt te hebben als ik op de beelden in de media afga.

    Wat ik zou hopen is dat de Catalaanse regering niet een zelfstandige staat uitroept, dat helpt zowel Catalonië als Spanje in Europa ook helemaal niet, maar dat Catalonië in Spaans verband een positie krijgt waarin ze (financieel) niet achtergesteld wordt bij andere regio’s, en ook door de Spaanse regering in Europees verband beschermd wordt.

    Het stemt niet hoopvol als je naar het onvermogen ook van andere regeringen kijkt om een proces te begeleiden waarbij mensen in de samenleving steeds meer contextgedrevenheid / verbondenheid met hun eigen omgeving nastreven. Dat proces zal door blijven lopen. Zoals het nu gaat, zal het niet zonder clashes met overheden en regeringen verlopen.

    Hartelijke groet,
    Imelda.

Laat een reactie achter